Öfke de diğer tüm duygular gibi insan için gerekli, tek başına zararlı olmayan bir duygudur. Öyleyse bize veya etrafımızdakilere zarar verdiği durumlar tam olarak ne zaman ortaya çıkıyor?
Çoğunlukla öfkenin ikincil bir duygu olduğunu görürüz. Bu demektir ki öfkeden önce gelen bir durum veya olay, giderilmemiş bir ihtiyaç, ifade edilmemiş bir duygu, halı altına süpürülmüş bir mesele vardır. Agresyon yani saldırganlık ise öfkeyi ve öfke ile birlikte gelen duyguları bastırmanın ve belki de engellenmişliğin bir tezahürü olarak kişinin kendisine, bir başkasına veya bir nesneye karşı dışavurulan davranışlarıdır. Bu davranışların yalnızca fiziksel değil sözel veya psikolojik olabileceğini de biliyoruz. Peki öyleyse doğrudan veya dolaylı olarak bir saldırganlığa şahit olmak, buna maruz kalmak onaylanabilir veya kabul edilebilir bir durum mudur? Elbette değildir. Bu nedenle öfke yönetimi seanslarda çok sık çalıştığımız konuların başında gelmektedir.
Seanslarda öfkeyi bütünüyle ortadan kaldırmak gibi bir gayemiz yoktur çünkü bahsettiğimiz gibi öfke tek başına gayet sağlıklı ve olması gereken duygulardan bir tanesidir. Öfke;anlaşılma ihtiyacını, görülmeyen bir emeği, sınır ihlallerini, hayal kırıklıklarını pek çok farklı konuyu işaret edebilir. Bu işaretleri fark etmek, kişinin hem kendisiyle hem de çevresiyle daha sağlıklı bir ilişki kurabilmesine yardımcı olur. Asıl amaç, öfkenin altında yatan ihtiyaçları fark edebilmek ve onu daha sağlıklı yollarla ifade edebilmeyi öğrenmektir.
Öfke yönetimi sürecinde kişi, öfkenin bedensel ve duygusal sinyallerini tanımayı, tetikleyicilerini fark etmeyi ve tepkilerini düzenlemeyi öğrenir. Böylece öfke bastırılan ya da kontrolsüzce dışa vurulan bir duygu olmaktan çıkar; anlaşılabilen, ifade edilebilen ve dönüştürülebilen bir duygu haline gelir. Öfkenin ardındaki ihtiyacı anlayabildiğimiz, hem kendimize hem de ilişkilerimize daha şefkatli ve dengeli bir yerden bakabilmemiz için öfkenin dilini öğrenmemiz gerekir.
